Kanayan alevler arasýnda,

Kývýlcýmýn söndürürdü içimi.

Ustalar ve erenler;

Heybet ve þerefinde yýkanýrken,

Daðlarýn yüreði titrerdi…

Sen benim ustamdýn!

Yüreðime öyle þekil verdin ki;

Kalmadý!
Yýkýlmayan bilek,titremeyen yürek…
Hastalandýðýn gün ise…
Rüzgar ve bulut baþýnda bekledi,
Seni anlayamadýðým sabahlara dek…
Azim ve onurun efendisiydin;
Baþarýnýn kýrbacý…
Meðersem söylediklerin;
Ne kadar açýk,ne kadar berrak!
Billur tanesi gibi damladýn;
O þerefli kanýnla,
Kuruyan gül bahçeme…
“Beni bir gün anlarsýn” dedin
Þeref,onur,erdem;
Senin secden…
Affet babam,affet atam!
Toprak anayý aðlattýn da
Seni bir gün anlamadan
ALIPTA BAÞINI GÝTTÝN!

                        Vedat ZAR

Yazarýn izni olmadan alýntý yapýlamaz.Lütfen dikkat ediniz!...